Nota introduttiva:Le onde del fiume del tempo scorrono senza posa per gettarsi nel mare del passato. Seduto sulla riva il poeta ricorda gli eventi della sua vita, soprattutto quelli legati all'esperienza dolorosa dell'emigrazione, espressa con metafore di forti tinte espressionistiche. Il componimento rivela nella metrica e nelle scelte lessicali un sicuro controllo dell'esercizio stilistico, sostenuto dall'afflato di una profonda sensibilitā umana. Pasidas, lentas, prosighin sas undasde su riu 'e su tempus chena pasu,trazendeche sas dies a s'occasupro las bettare in sas abbas profundasde su mare 'e su deris chena ispundasdaghi s'unda lis dat s'ultimu 'asu.E manu-manu chi sas undas passansa 'estimenta 'e s'esistenzia mudanc'a pagu a pagu in s'anima nd'istudansos fogos de s'ispiritu ue lassanbraja-istudada e chijina chi ammassane in s'ismentigu immensu che l'imbudan.Deo, sezzidu in s'oru 'e cussu riubido in s'unda, riflessos sos eventosde su passadu, e torran sos ammentosde sos annos chi dadu mi han s'adiu:sos chi mi c'han furadu anima e briue su menzus fiore 'e sos alentos.In s'abba chi riflettit che ispijubido torra falende sa pienad'annos birde cand'in sa tanc'amenahapo rujadu su innidu addijusuende a malagana su cabijude una terra idriga e anzenaue in s'inferru de fiamas bias:tittas de fogu hapo devidu suere.Ue indebbadas, nues de piuerehapo pesadu in milli gherras mias,ca s'istiga 'e sas milli tribuliasl'han cuada in su nde torrare a ruere.S'unda 'e s'ammentu, s'anima allagazatde oras agras si penas nde torrat...Che chi calighes ranzigos li apporrate cun dolore nou los assazat...Ma su riu 'e su tempus tottu trazate in su passadu a s'olvidu l'accorrat.Riu eternu! chi lentu e grae falasa su mare 'e su deris chena lācanaue sas undas tuas che covāccanain s'ismentigu, "abbas" bonas e malas.e a su 'enner nostru li regalasisperas chi a sa vida nos attāccana.Cantos che deo, sas undas si mirande su riu 'e su tempus chena fine,cando 'ettende su primu purpuėnesas lughes de sa vida in umbras giran.E che deo, chissā cantos suspiran...pensende a s'unda 'e s'eternu mudėne!Angelo Porcheddu - Banari
IN S'ORU 'E SU RIU
Nota introduttiva:Le onde del fiume del tempo scorrono senza posa per gettarsi nel mare del passato. Seduto sulla riva il poeta ricorda gli eventi della sua vita, soprattutto quelli legati all'esperienza dolorosa dell'emigrazione, espressa con metafore di forti tinte espressionistiche. Il componimento rivela nella metrica e nelle scelte lessicali un sicuro controllo dell'esercizio stilistico, sostenuto dall'afflato di una profonda sensibilitā umana. Pasidas, lentas, prosighin sas undasde su riu 'e su tempus chena pasu,trazendeche sas dies a s'occasupro las bettare in sas abbas profundasde su mare 'e su deris chena ispundasdaghi s'unda lis dat s'ultimu 'asu.E manu-manu chi sas undas passansa 'estimenta 'e s'esistenzia mudanc'a pagu a pagu in s'anima nd'istudansos fogos de s'ispiritu ue lassanbraja-istudada e chijina chi ammassane in s'ismentigu immensu che l'imbudan.Deo, sezzidu in s'oru 'e cussu riubido in s'unda, riflessos sos eventosde su passadu, e torran sos ammentosde sos annos chi dadu mi han s'adiu:sos chi mi c'han furadu anima e briue su menzus fiore 'e sos alentos.In s'abba chi riflettit che ispijubido torra falende sa pienad'annos birde cand'in sa tanc'amenahapo rujadu su innidu addijusuende a malagana su cabijude una terra idriga e anzenaue in s'inferru de fiamas bias:tittas de fogu hapo devidu suere.Ue indebbadas, nues de piuerehapo pesadu in milli gherras mias,ca s'istiga 'e sas milli tribuliasl'han cuada in su nde torrare a ruere.S'unda 'e s'ammentu, s'anima allagazatde oras agras si penas nde torrat...Che chi calighes ranzigos li apporrate cun dolore nou los assazat...Ma su riu 'e su tempus tottu trazate in su passadu a s'olvidu l'accorrat.Riu eternu! chi lentu e grae falasa su mare 'e su deris chena lācanaue sas undas tuas che covāccanain s'ismentigu, "abbas" bonas e malas.e a su 'enner nostru li regalasisperas chi a sa vida nos attāccana.Cantos che deo, sas undas si mirande su riu 'e su tempus chena fine,cando 'ettende su primu purpuėnesas lughes de sa vida in umbras giran.E che deo, chissā cantos suspiran...pensende a s'unda 'e s'eternu mudėne!Angelo Porcheddu - Banari