LE..ROSE PERDUTE....

'Nta me terra..Quannu


Quannu l’amuri nun è chiù amurie addiventa turmentue li lacrimi affunnanu n’to marie lu suli nun brilla dintru  u pettucomu na navi ti senti affunnarie n’ta la vita tua finiu u dilettue arrivi n’ta lu funnu pi tuccari n’zoccu chi n’funnu c’è da porta di lu n’fernu.Nenti ci po’ pi fariti acchianaric’hai l’anima pirduta n’ta stu lettuti strinci lu cuscinu e lu strapazzicomu si tra li manu tu tinissila testa di la causa di to straziie griri e tiri pugna , e lu lettu sprufunna n’ta l’abissia forza chi ti manca e chi nun torna a cerchi tra ricordi di turmentua quannu avevi un cori cuntentue lu lettu era terra di battagghia .sula dintra na stanza abbannunatatra quattro mura nuri du to coridi la testa a li peri si ciunnatastraziannuti li carni pi st’amuri.Ristasti sula e senza chiù rispettu sulu la morti t’aspetta n’ta stu lettu .ma d’amuri mai nuddu c’ ha murutu e poi, cu rissi ca nun po turnari?Si, la dispirazioni è forti assaima la speranza è l’urtima a muriricarma lu cori e grapici la porta senti lu ventu ca ci passa n’menzuè l’aria di sta vita ca ritorna chi comu un’artalena avanti e arreri ci fa vulari e doppu ci sprufunna pi poi turnari arta tra li stiddie macari, ristari supra a chiddi.