XXXI. Paene insularum, Sirmio Paene insularum, Sirmio, insularumqueocelle, quascumque in liquentibus stagnis marique vasto fert uterque Neptunus,quam te libenter quamque laetus inviso,vix mi ipse credens Thuniam atque Bithunosliquisse campos et videre te in tuto.o quid solutis est beatius curis,cum mens onus reponit, ac peregrinolabore fessi venimus larem ad nostrum,desideratoque acquiescimus lecto?hoc est quod unum est pro laboribus tantis.salve, o venusta Sirmio, atque ero gaudegaudente, vosque, o Lydiae lacus undae, ridete quidquid est domi cachinnorum.XXXI. Delle penisole, SirmioneDelle penisole, Sirmione, e delle isolepupilla, tutte quelle che il duplice Nettunoporta nei limpidi stagni ed il vasto mare,quanto volentieri ti rivedo e quanto felice,a stento io stesso credendomi di aver lasciato la Tiniaed i Bitini e vedere te al sicuro.Oh cosa c'č di pių felice degli affanni dissipati,quando il cuore ripone il peso e stanchi per la faticastraniera e giungiamo al nostro focolare,e riposiamo nel letto sognato?Questa č quella cosa unica per tante fatiche.Salve, graziosa Sirmione, e gioisci del padronegioioso e voi, o lidie onde del lago,ridete di tutte le risate di casa.
meravigliosi ricordi liceali...
XXXI. Paene insularum, Sirmio Paene insularum, Sirmio, insularumqueocelle, quascumque in liquentibus stagnis marique vasto fert uterque Neptunus,quam te libenter quamque laetus inviso,vix mi ipse credens Thuniam atque Bithunosliquisse campos et videre te in tuto.o quid solutis est beatius curis,cum mens onus reponit, ac peregrinolabore fessi venimus larem ad nostrum,desideratoque acquiescimus lecto?hoc est quod unum est pro laboribus tantis.salve, o venusta Sirmio, atque ero gaudegaudente, vosque, o Lydiae lacus undae, ridete quidquid est domi cachinnorum.XXXI. Delle penisole, SirmioneDelle penisole, Sirmione, e delle isolepupilla, tutte quelle che il duplice Nettunoporta nei limpidi stagni ed il vasto mare,quanto volentieri ti rivedo e quanto felice,a stento io stesso credendomi di aver lasciato la Tiniaed i Bitini e vedere te al sicuro.Oh cosa c'č di pių felice degli affanni dissipati,quando il cuore ripone il peso e stanchi per la faticastraniera e giungiamo al nostro focolare,e riposiamo nel letto sognato?Questa č quella cosa unica per tante fatiche.Salve, graziosa Sirmione, e gioisci del padronegioioso e voi, o lidie onde del lago,ridete di tutte le risate di casa.