Forza Paris

Happu  ingiriau  su  mundu  cant’  est  mannu
Happu  suffertu  dognia  sort’  è  dannu,
Conosciu  it’ est  s’ arrisu, it’ est  su  prantu ;
Prus  feroci  ses  tui,  bella  Lugori.

 Is  ogus   tuus,  alluttus  che  su  fogu,
Sa  bucca  tua,  prus  frisca  de  una  rosa,
In  su  coru  m’ hant  fattu  cussu  giogu
Chi  no  assimbilat  a  nisciuna  cosa,
Chi  spizzulat  e  poburu  e  signori,
E  chi  ddi  nanta,  sino  sbagliu,  amori.

Tui  sola  biu,  Lugori,  in  dognia  parti,
Stella   lucenti  in  notti  de  beranu;
Sempri  ti  sigu, e  no  conosciu  s’ arti
Mancu  de  lompi  a  ti  stringi  sa  manu…
Comenti  su  profumu  de  unu  flori,
t’intendu  e  non   ti  toccu, o  mia  Lugori.

 E  seu  feliçi  de  ti  contemplai
che  una  Nostrassignora  in  processioni,
e  suffru  e  timu  de  non  m’ammacchiai
a  biri  che  no  intendis  arrexoni,
ma  po  ti  fai  comprendi  it’ est  amori
T’hem’ a  bolli  basai,  bella  Lugori.