Doutor Raphael

ΣΥΝΕΧΕΙΑ: ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΠΟΥ ΛΕΕΙ…

ΜΕΡΟΣ IV - ΕΥΘΕΙΑ ΔΙΑΤΡΙΒΗ… »

ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ - ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ (ΚΑΤ' ΕΥΘΕΙΑΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ): ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ: RAPHAEL MOSCHEN ΓΙΑΤΡΩΝ

Δημοσιευμένο μετα n°21 6 Οκτωβρίου 2008 δίνουν [[raphaelmoschen]]

Ετικέττα: Ο Δρ. RAPHAEL MOSCHEN

Στο τελευταίο μέρος , το κατάλαβε τα 05 έχει συζητήσει το applicabilità των δικαιωμάτων του ατόμου στις επιχειρήσεις για τα prisionais, andante σαφώς ότι ο φυλακισμένος είναι υπαγόμενος μόνο οι λειτουργίες, τα δικαιώματα είναι σπάνια.

Ο κατανοητός αυτοί συναθροίζεται σε ένα πλαίσιο primordiale δεξιά της βάσης του ανθρώπου αξιοπρέπειας , πάντα εξερεύνηση της αλήθειας του συστήματος της φυλακής, που εσωκλείει τα θέματα που είναι επιφυλάξεις φυλακισμένος ο μεμονωμένος εσείς.

ΚΑΤΑΝΟΗΤΟΣ ΤΟ 1 - ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟΥ

Ο νόμος των αντίποινων ήταν μια από τις πρώτες μορφές της καταστολής στις οποίες έχει ορίσει τις τιμωρίες, από αυτή το vendetta που θα ήταν proporziona αυτοί και μη αυθαίρετος. Τέτοιος πόνος είναι η εξωτερική όψη εμφανίζεται στον κώδικα Hamurabi, βασιλιάς Babilônia στο ασβέστιο του αιώνα ΧΧΙΙΙ, για αυτόν τον νόμο εάν κάποιος αφαιρεί το μάτι του outrem επιπλέον θα χάσει ένα μάτι, είχε μια ανησυχία για την αποζημίωση.

Ο ακριβής και σκληρός πόνος, κάτω από τη μορφή του vendetta δημοσιεύει ότι η έκτακτη ανάγκη του μονάρχη έχει πρέπει έτσι ώστε το αντικειμενικό protegga, να εκφοβίσει, επομένως συμπληρώνει συνολικά διαφορετικός για να επιβιβαστεί το ρεύμα ποιοι το έγκλημα ενδιαφέρει την κοινωνία άμεσα, επομένως της ανάγκης εάν proteggendo οι νέες τοποθετήσεις που έρχονται να βλάψουν τον πληθυσμό.

Εκτέλεση Cesar Bonesana, Marquis Di Beccaria, των εγκλημάτων και των πόνων[1] (1764), portraies ένα σημαντικό όριο στην ανθρωπιστική και προσεκτική περίοδο που η αλήθεια των σωφρονιστηρίων, συμμετέχει της μορφής που χαιρετά σε ένα διαφορετικό σύστημα, στο οποίο οι πόνοι αυτοί συμπεριλαμβάνονται σύμφωνα με την κοινωνική κατάσταση της συγκεκριμένης, προσπαθώντας ενάντια υπό την κρίσιμη έννοια ενάντια στο σύστημα που αντιπροσωπεύεται μέχρι τότε όπως τέλειο, επιβιβάζεται με το diffidenza για τα sovereigns, μέχρι επειδή φεύγει καλά σαφώς στη σχετική εκτέλεση ότι οι νόμοι θα έπρεπε να παραχθούν από τους νομοθέτες, από τους νόμους είναι η αίσθηση της προστασίας ενάντια στα αγνοημένα atrociousnesses και μπόρεσε μόνο να παραγάγει τον πόνο εάν, υπερασπίσεις που η γλώσσα των νόμων οι άνθρωποι ήταν προσιτοί, μετάβαση του γραψίματος στα λατινικά, με αυτό έχει φέρει την ιδέα αυτού που ο νόμος θα έπρεπε να είναι προσιτός σε οποιοιδήποτε από τους ανθρώπους, που δίνουν την εξοικείωση της διαδικασίας σε εκείνη η μια εάν βρίσκει στο σύστημα της φυλακής.

Ολοκληρώνει εδώ προκειμένου να προσεγγιστεί περισσότερο ένας συντάκτης επιφανής στο αντικείμενο, John Howard, το οποίο έχει γράψει το 1776 Δήλωση Prision στην Αγγλία και Walles, πιό στη συνέχεια άλλοι είχαν έρθει workmanships. Για της επεξεργασίας ο άνθρωπος περισσότεροι του φυλακισμένου, που δίνουν του τη θρησκευτική συμμετοχή, εργασία,