il sassolese doc

A VREV

A vrév éser un falchét per vulér  fra’l coréinti dal sél;

a vrév éser un cérev per saltér alsér in méz i bòsch;

a vrév éser ‘na parpàia per andér lébbra

dedsa’ e dedla’, séinsa destinaziòun;

a vrév éser ‘na lòsla per vulér

in i pree in àl sìri d’ìstee;

a vrév éser ‘na vréspa per gustér

la méla profuméda di fiòur;

a vrév éser ‘na lusértla per brustlìrem  stravachee al sòul;

avrév  avéir ‘na sorgéinta d’àcqua frésca

per bévrérem  in i dè ed calùra;

a vrév turnér putìn per tachér ‘na véta divérsa!

E po’ a vrév….. a vrév….. a vrév….

a m’féirm un àtim  a pinsér:

ma ve’: a deschérr còme un ragazòl!”