il sassolese doc

Al duvìva éser 'n'alégher incòunter tra duu ambruséin,

da chàl de' chi se scambién i anee:

i l'ìven pruméss davànti a l'Altér!

Incoo, a la basòura ed la véta,

in càlen fra d'lòur màci d'émbra:

i cunténuen a cagnéres l'un l'éter

difét, faliméint, incomprensiòun

incapàs ed chàl sélt

ch'al rindrév anchéra bee i de' armés.

Gia' i s'immagìnen l'amaréza e al magòun

ed chi, purtròp, l'armagnara' che' so' a lutér daperlo'....

ma in gh'la chéven brìsa a saltéregh fòra!

Sòul alòura, chàl sughamàn ch'al gh'cruvìva i òcc,

damànt 'na féta ed persòtt,

al dvintara' improvisaméint trasparéint

còme  chàl véil che lee, spusléina fréscha, la s'mite' un de'....

e finalméint i vedràn al còsi in mòd divérs!

Lòur duu i ghìv'n a màn un tesòr:

al cree, la véta, i afét, la salùt

prédi presiòusi brìsa soo,

ma ed'chàl lusòur in psìven gòder tòtt i de'...

epòrr i cuntinuéveen a bacaiér!

Al dìs al Sàgg: l'émm as sa', l'è pio' testérd d'un mòll:

al trascùra quéll ch'al gh'ha

e al l'aprésa sòul quànd al l'ha pérs!

L'amòur, chàl véira ch'al scavélcha i rusghòun d'la véta,

l'è fòrse quést: acetéres l'un l'éter cùma s'è!

E fo' acse', che in incidéint, i  duu spusléin, bacaiànd,

i andén a stér in al Dedla'a cuntinuér la discusiòun!