il sassolese doc

AL TEIMP

AL TEIMP

 Siduu in cuséina a fér clasiòun

a lév l’òcc so’ la vécia péndla: 

al  lancéti, ch’al sémbrén féirmi, al s’mòven inesorabilméint.

A pròv ‘na stràna sensasiòun:

 la mee véta, che in i àn miòur la curìva adree a progét

la sémbra adésa avéir pérs al rìtmo!

An so’ brìsa  se ‘ste pinsér al sìa ségn ed sagésa

o pio’ teisteméint sòul de vcìàia !

Al téimp, ‘ste presiòus regàl ch’a m’è dee,

an n’è brìsa séimper cumpàgn:

an finés mài quànd a stàgh mél,

l’è cùrt quànd a stàgh béin!

Guarnérel con giudési  an nè ménga séimper fàcil

e già a m’immàgin i rimòrs ch’a gniràn

per l’ùs brìsa séimper corétt ch’a in fàgh!

E con ‘sti pinsér a finés ed béver

l’ùltem ghés dòuls ed cafe’!