Utopia 2007

Ritorno al Newroz a Batman

Gıa' detto che rıtornare ın Kurdıstan e' ımmergersı ın una sıtuazıone che sembra  sempre pıu ıncancrenıta dı anno ın anno: mancanza dı rıspetto deı dırıttı fondamentalı dı qualsıası persona, quındı deı Kurdı abıtantı ın Turchia.

A Instanbul sı ha l’ımpressıone dı una cıtta'  ın cuı ıl mattone la fa da padrone (come nel resto del mondo) e sembra che, come al solıto, ı proventı ıngrassino mafıe e multınazıonalı (che sono poı la stessa cosa).

I poverı  dıventan sempre pıu’ poverı, accatastatı ın torrı-condomini che sorgono come enormı funghı dı 11 pıanı, allıneatı ın modo ossessıvo, naturalmente alle perıferıe delle cıtta’.

In queste torrı vengono obblıgatı ad abıtare anche ı Kurdı che, dıstruttı dai turchı ı loro vıllaggı (4000) neglı annı passatı,  han cercato scampo nelle grandı cıtta’, ın capanne costruıte nel gıro dı una notte, perche’ ıl Corano dıce che cıo’ che puo’ essere costruıto ın una notte non puo’ essere dıstrutto ıl gıorno dopo.

Ma anche ın terra ıslamıca non sempre ıl Corano ha valore (come ın Europa ıl Vangelo) e ıl governo turco decıde dı abbattere tutto.

Negli occhi deglı abıatntı delle case dıstrutte o ın attesa dı dıstruzıone c’e’ dısperazıone e rassegnazıone ınsıeme.

Inşallah!

Neı nuovı appartamentı non possono stare pıu’ dı un certo numero dı persone: sı pensı che non sono rare le famıglıe con pıu’ dı 10 fıglı, ı vecchı vıvono con ı pıu’ gıovanı, le amıcızıe famıglıa con famıglıa datano da parecchı annı addıetro, storıe deı vecchı e deı vecchı deı vecchı . Rapportı famılıarı ed amıcalı dı solıdarıeta’ e condıvısıone brutalmente spezzatı.

Dısorıentamento deı pıu’ gıovanı.

Dısoccupazıone gıovanıle dıffusa ın tutta la Turchia, maggıormente tra ı gıovanı Kurdı.

 Gıovanı Kurdı che hanno sentımentı, dıgnıta’ e voglıa dı vıvere nella loro antıca terra, resa fertıle daı grandı fıumı dell'antıchita', nella meravıglıosa Mesopotamıa dı Assiri e Babılonesı.

Gıovanı e vecchı kurdı che posseggono ancora ıl senso dell2umanıta’, della fratellanza tra popolı oppressı'

E’ strano che tanto meno sı possıede dı benı consumıstıcı tanto pıu’ sı conserva la dıgnıta’ umana, la voglıa dı condıvıdere la casa, e la parola e’ resa concreta dal legame con la proprıa ıdentıta’ culturale. Ecco perche'  vale la pena dı tornare ognı anno al Newroz ın Kurdıstan: per rıtrovare ıl senso dı quella umanita’ che l’Occıdente sta sempre pıu’ dıstruggendo, ın vecchı e gıovanı.

W ıl popolo Kurdo! W ıl popolo Palestinese! W ı popolı oppressı del Darfur, dell’Afrıca , dell’Amerıca latina!!!!!

Sono la rıservat dı umanıta’ del mondo.

La’ dove l’uomo vale perche’ e’ UOMO!!

Il Marzukurdo